تاثیر یک جلسه فعالیت ورزشی فزاینده بر آنزیم های AST، ALT و ALP و مقایسه ی افراد ورزشکار و غیرورزشکار
پذیرفته شده برای پوستر XML
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/NCED1396.2017.30602
نویسندگان
1دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
2دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی
3دانشگاه بجنورد
چکیده
مقدمه: فعالیت ورزشی موجب افزایش جریان خون و سوخت و ساز عضلات فعال می شود، با این حال، موجب کاهش جریان خون دستگاه گوارش و کبد می شود. از سوی دیگر، کبد نقش مهمی در فعالیت های ورزشی ایفا می کند و فعالیت ورزشی اثرات مختلفی بر عملکرد کبد دارد. مطالعات بسیاری بر روی آنزیم های کبدی انجام گرفته، اما نتایج متناقضی به همراه داشته است. هدف از مطالعه ی حاضر بررسی تغییرات شاخص های کبدی در پاسخ به فعالیت فزاینده است.
روش شناسی: آزمودنی ها به دو گروه ورزشکار (8 نفر) و غیرورزشکار (8نفر) تقسیم شدند. نمونه گیری خون قبل و بلافاصله پس از فعالیت ورزشی فزاینده ( پروتکل آستراند) انجام شد. همگنی داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک ارزیابی شد. با توجه به همگن بودن داده های AST از آزمون پارامتریک T همبسته برای تغییرات آنزیم قبل و بعد فعالیت و از آزمون کوواریانس برای مقایسه دو گروه در آنزیم AST استفاده شد. با توجه به ناهمگن بودن داده های ALT و ALP از آزمون ناپارامتریک ویلکاکسون برای تغییرات آنزیم ها قبل و بعد از فعالیت و از آزمون ناپارامتریک یو من ویتنی برای مقایسه دو گروه در آنزیم هااستفاده شد.
نتایج: نتایج آزمون ویلکاکسون در آنزیم هایALT و ALP در گروه غیرورزشکار تغییرات معناداری را نشان نداد، همچنین در گروه ورزشکار ALT تغییر معناداری نداشت اما ALP کاهش معناداری ( P<0.05) داشت. آزمون T همبسته تغیییر معنادار آنزیم AST را در گروه غیرورزشکار نشان نداد، اما در گروه ورزشکار افزایش معناداری را نشان داد ( P<0.05). آزمون کوواریانس تفاوت معناداری را بین دو گروه در آنزیم AST نشان نداد. همچنین آزمون یومن ویتنی بین دو گروه در آنزیم های ALT و ALP تفاوت معناداری را نشان نداد.
بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد که یک جلسه فعالیت باعث تغییرات اندکی در عملکرد کبد می شود که بین افراد ورزشکار و غیرورزشکار تفاوت چندانی وجود ندارد.
کلیدواژه ها